Stadsschouwburgblog

Vorige week werd Nederland opgeschrikt door een paginagrote advertentie van de Stadsschouwburg in de landelijke dagbladen, met de leus “we zijn er klaar mee!”
Wat was er aan de hand? Had het personeel besloten het werk neer te leggen wegens onaanvaardbare werkomstandigheden? Moesten de deuren sluiten door de kredietcrisis?
Nee hoor, niets van dat al. De Verbouwing nadert zijn voltooiing, en dat wordt op deze enigszins curieuze wijze wereldkundig gemaakt.
Na maanden van werken tussen drilboren, cirkelzagen, zingende Polen, stofwolken en hevige temperatuurschommelingen zijn de meeste schouwburgmedewerkers er inderdaad wel klaar mee, maar het resultaat van al deze ontberingen is, zo valt te lezen in de advertentie, dat je nu in de Stadsschouwburg van ’s ochtends 8 uur tot ’s nachts 1 uur kunt koffiedrinken, borrelen en eten, boeken kunt kopen en kaartjes voor Paradiso en Carre kunt bestellen.
O ja, en we zijn ook nog een theater. Je zou het bijna vergeten.
Gelukkig heeft het publiek dat wel onthouden. De afgelopen weken bezochten 6100 mensen de voorstelling Angels in America van Toneelgroep Amsterdam, en deze week weten ruim 2800 mensen de weg naar Kopenhagen van het Nationale Toneel te vinden.
Smaken verschillen, dus de meningen lopen uiteen over de nieuwe “huisstijl” van de Stadsschouwburg. Veel bezoekers menen dat onze kassa in een tijdelijk onderkomen zit, en binnenkort weer naar de voorkant van het gebouw verhuist. Maar dat is dus niet het geval. Zowel het publiek als wij moeten wennen aan deze nieuwe situatie. En dat lukt best. Zoals vaste bezoekster mevrouw van der P. ons al op het hart drukte: “het maakt niet uit hoe het er uit ziet, als jullie er maar blijven zitten!”
En dat zijn we dan ook van plan, want het theater, daar zijn we nog lang niet klaar mee.